به گزارش خبرنگار مهر، مجموعه‌های مناسبتی ماه رمضان از پرببیننده‌ترین مجموعه‌های تلویزیون هستند، مجموعه‌هایی که برنامه‌ریزی و هزینه فراوانی برای تولیدشان انجام می‌شود و به محلی برای رقابت شبکه‌ها با هم تبدیل شده‌اند. مجموعه‌های رمضانی امسال هم با وجود فراز و نشیب فراوان کم کم جای خود را میان خانواده‌ها بازمی‌کنند.

این دیده شدن و پرمخاطب بودن مجموعه‌ها باعث می‌شود بازیگران و عوامل حرفه‌ای جذب شوند و در نهایت رنگین کمانی از بازی‌های مختلف را در این مجموعه‌ها ببینیم، گاهی مجموعه‌های ماه رمضان پدیده‌ها و چهره‌هایی تازه را به سینما و تلوزیون معرفی کرده‌اند، بهاره افشاری، هستی مهدوی‌فر و... گاهی باعث تولد یک بازیگر شده‌اند امین تارخ، آتنه فقیه نصیری، حسن جوهرچی، حسین محجوب و....

در سال‌های اخیر به واسطه  رونق بازار این مجموعه‌ها بازی‌ها هم دیده شده است، امسال البته این اتفاق کمتر افتاده و بعضی بازیگران کمتر از حد انتظار دیده می‌شوند، یکی از دلایل را می‌توان در ضعف فیلمنامه‌ها و شخصیت‌پردازی‌ها دید، نقش‌های معمولی و تخت نمی‌توانند فضایی ایجاد کنند تا بازیگران دیده شوند یا کاری ویژه و متفاوت با پرسونای همیشگی خود داشته باشند.

در مجموع و تا امروز که تقریبا یک سوم مجموعه‌های رمضان امسال روی آنتن رفته، سهم بازیگران در جذب مخاطب چندان بالا نبوده است، اما همین مجموعه‌ها هم عرصه‌ای برای نمایش توانایی‌های تعدادی از بازیگران است، مهرداد صدیقیان بازیگر جوان سینمای ایران در مجموعه "سقوط یک فرشته" به کارگردانی بهرام بهرامیان نشان می‌دهد بازیگری مستعد و خوش آتیه است.

مهرداد صدیقیان در نمایی از "سقوط یک فرشته"

 سیما و صدایی مناسب دارد و در نقشی دشوار و پیچیده واقعی بازی می‌کند، صدیقیان با درک اشتباه این نقش نیمه انسانی، نیمه اهریمنی می‌توانست اجرایی اغراق‌آمیز یا تخت داشته باشد، اما نیما (مهرداد صدیقیان) جوانی است امروزی، باورپذیر و گاه دوست داشتنی! جمع اضداد و پیچیده که در قالب مجموعه و در رقابت با بازیگرانی که به اندازه سن و سال او تجربه دارند دیده می‌شود.

این نقش برای صدیقیان جوان محکی جذاب و سخت بوده و مهمتر از این با کارنامه سینمایی او کاملا متفاوت است، او در "عصر جمعه" به کارگردانی مونا زندی نقش جوانی تلخ و عاصی را بازی کرده بود و در "اتوبوس شب" نقش جوانی پرتحرک که در دل جنگ فراتر از سن و تجربه‌اش نقش‌هایی را می‌پذیرد. در اولین تجربه تلویزیونی و در یک مجموعه که ترکیب بازیگرانی حرفه‌ای و شناخته شده دارد نقش نیما فرصتی است تا صدیقیان بخش دیگری از توانایی‌هایش را نشان دهد.

ثابت کند که می‌تواند ستاره‌ای برای نسل تازه سینمای ایران باشد، اگر تهیه‌کننده‌ها و کارگردان‌هایش بپذیرند که نقش جوان بیست و چند ساله را به مردان 40 ساله ندهند! در مجموعه‌های بهرام بهرامیان بازیگران معمولا در نقش‌هایی تازه حضوری قابل قبول دارند در "مشق عشق" حسن جوهرچی پس از سال‌ها دوباره دیده شد و کمند امیرسلمانی و کورش تهامی حضوری متفاوت داشتند.

در "ساعت شنی" نسرین مقانلو نشان داد قابلیت‌هایی برای بازی در نقش‌های پیچیده دارد و مهراوه شریفی‌نیا به بازیگری بازگشت، در "سقوط یک فرشته" هم این بهرامیان با انتخاب‌هایی درست در مورد چند نقش توانسته ریسک کند و سیمای آشنای بازیگرانش را بشکند، هر چند در بعضی نقش‌ها کاملا کلیشه‌ای عمل کرده است.

داریوش کاردان در نقش روحانی انتخاب ویژه و مناسبی است، کاردان در این نقش مجبور بوده دست از حرکت‌ها، دیالوگ‌ها و سیمای همیشگی بردارد، لباس روحانی او را مجبور به تغییر در حرکت می‌کند و این می‌تواند به نفع او در داشتن یک بازی متفاوت باشد.

شبنم مقدمی با آن گریم ویژه هم حضوری متفاوت دارد و این گریم کمک کرده تا در سیمای زنی از طبقه فرودست باورپذیر باشد. اما گریم علی سلیمانی تنها نشان دادن توانایی‌های یک چهره‌پرداز برای تغییر سیمای یک بازیگر است و تاکنون که تاثیری روی شخصیت و شیوه بازی علی سلیمانی نداشته است.

هومن سیدی در "سی‌امین روز" به کارگردانی جواد افشار یکی دیگر از بازیگرانی است که حضوری قابل قبول دارند، سیدی سیاوش را با همه زیر و بم‌های شخصیتی اش بازی می‌کند، آمیزه‌ای از تلخی، طنز و عشق. در سکانس‌هایی که سیدی مقابل آزاده صمدی بازی می‌کند، هردو بازیگر بازی بهتری دارند.

سکانس پارک و دیدار سیاوش و پری (آزاده صمدی) را به یاد بیاوریم، بازی هر دو بازیگر متکی به میمیک و استفاده از چشم‌ها برای القای حس درونی است و جمله آخر هومن سیدی چقدر خوب ادا می‌شود: دنیا هم عوض بشه، تو برای من عوض نمی‌شی. که اشاره‌ای است به علاقه حسرت آلود او به پری.

سیدی یک سکانس قبل در خانه عمو و مقابل رویا (سیما تیرانداز) استیصال و دست پاچگی را به نمایش گذاشته بود که موقعیت سخت سیاوش را نشان می‌داد، این بازیگر احساس‌های مختلف را به خوبی و در فاصله‌ای کوتاه از هم بدون اغراق و تصنع نشان می‌دهد.

هومن سیدی چهره‌ای گریم پذیر دارد و بازیگر منعطفی است، با گریمی که در "سی امین روز" دارد مناسب بازی در نقش یک خرده خلافکار به آخر خط رسیده است و چهره تلخش تاثیر گذاری بازی‌اش را بیشتر کرده است. امسال و در مجموعه‌های رمضانی بسیاری از بازیگران حتی آنهایی که استعداد و توانایی دارند فراتر از مرز کلیشه‌ها حرکت نکرده‌اند و این نشان دهنده ترس کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌ها برای سپردن نقش‌های متفاوت به بازیگران است.